Í Búrfelli upp af Þjórsárdal heitir Tröllukonugröf; á þar að vera grafin Þuríður Arngeirsdóttir er Landnáma getur um að „Þjórsdælir vildu berja grjóti í hel“.¹ Tvennum sögnum fer um hana og systur hennar er öllum ber saman um að hafi átt heimkynni í Næfurholtsfjöllum; því flestar sagnir segja að tröllkonan í Búrfelli (Þuríður) hafi kallað til systur sinnar í Næfurholtsfjöllum eins og hér segir að framan og beðið hana um pottinn er hún sá manninn ríða, en aðrir segja að tröllkonan í Næfurholtsfjöllum hafi kallað til hinnar og sagt:

„Systir, ljáðu mér pott.“

 

Tröllkonan í Búrfelli:

„Það er ekki gott.

En hvað á að gjöra við hann?“

Tröllkonan í Næfurholtsfjöllum:

„Sjóða í honum mann.“

Tröllkonan í Búrfelli:

„Hver er hann?“

Tröllkonan í Næfurholtsfjöllum:

„Gissur á Botnum,

Gissur á Lækjarbotnum.“

Þá svaraði enn tröllkonan í Búrfelli: „Ekki færðu hann; hann er kámugur um kjaftinn.“ Maðurinn hafði nýlega verið til altaris og því unnu þær systur honum ekki mein (Íslenzkar Þjóðsögur og ævintýri/safnað hefur Jón Árnason; Árni Böðvarsson og Bjarni Vilhjálmsson önnuðust útgáfuna. Reykjavík: Þjóðsaga, 1954-1961, 1, bls. 154-155).

Leave a Reply